Maand: april 2026

Bergens Nieuwsblad 2 april 2026: Wat is er nodig voor beeldbehoud?

In Rodi’s  Nieuwsblad Bergen geeft Ed Bausch op 2 april 2026 op de voorpagina zijn overpeinzing en aanbeveling over ons net gepubliceerde Onderzoek Erfgoed Dorpsstraat:

 

Bergen – Hoeveel zouden er in Nederland wel niet van zijn: ‘dorpsstraten’? Soms zijn ze er kort, soms een lange slinger met van alles wat. Met in het centrum vast wel een kerk (og twee), winkels, misschien nog een bedrijf dat nog niet is verplaatst naar een bedrijventerrein. En dan series van die zo geliefde woningen, nog uit de voor-vorige eeuw of de zogenoemde ‘dertiger-jaren-woningen’, een breed begrip. Om dat te behouden zullen we wel wat moeten doen, behoud gaat niet vanzelf.

Stichting Behoud Bouwkunst Bergen

Die stichting werd, uit zorgen, dertig jaar geleden opgericht en toont zich vaak uiterst bezorgd, volhardend, soms tegen de stroom in. Het lijkt allemaal zo gewoon, een straat. Maat het is het niet. Er is heel hard gewerkt, geleefd, nagedacht. De Bergense Dorpsstraat was na voltooiing van Langgoed Het Hof de eerste planmatige, lintvormige uitbreiding van het dorp richting Alkmaar. De weg ontstond tussen 1840 en 1940 stukje bij beetje op een van de oude strandwallen die haaks op de kust liggen. Op plekken druipt de zo vaak geroemde dromerigheid ervan af. Op andere plekken denk je: ‘Oei, kan dit zomaar?’

Roep om aanwijzing tot beschermd dorpsgezicht

Dus trekt het bestuur van Behoud Bouwkunst Bergen weer aan de bel. Met een team van cultuurhistorici, architecten en stedenbouwers is een rapport opgesteld, dat binnenkort wordt aangeboden aan de gemeenteraad. Het voorstel is om de gehele Dorpsstraat aan te wijzen als beschermd dorpsgezicht. En om 31 panden aan te wijzen als Monument en nog eens 21 als ‘Beeldbepalend’.

Toenemende belangstelling

Nu zijn er, zo schrijft de stichting in het zeer uitvoerige en gedetailleerde rapport, slechts zes beschermde panden: drie Gemeentelijke Monumenten, twee Provinciale Monumenten en één Rijksmonument. Wie eens langzaam door de straat gaat van kop (vanaf de Hoflaan) naar staart (de straat eindigt op het kruispunt Van Borsselenlaan/Oude Bergerweg) zal begrijpen: dit is veel te weinig. Sommige woningeigenaren hebben de oude woning afgebroken en er een identieke voor herbouwd, Andere hebben iets naar eigen smaak neergezet, dat op zijn minst niet veel relatie heeft met de andere huizen. Daar zit dus de grote zorg van de stichting. die met het rapport wil bijdragen aan de toegenomen belangstelling voor erfgoed, ook in de gemeenteraad.

‘Dootweghen’

Eind 1700 bestond Bergen uit een aantal buurtschappen, groepen verspreid liggende huizen: Oudburg, Westdorp, Oostdorp, Zanegeest, met lintbebouwing ertussen. Bergen werd later met Alkmaar verbonden foor de Oostdorper Dootwegh (nu de Karel de Grotelaan) en de Achterwegh (het laatste stukje Dorpsstraat naar het oosten). Vroeger heetten bijna alle weggetjes richting het dorpscentrum een ‘Dootwegh’. De Begrafenisstoeten moesten er omheen naar de dorpskerk….

Langs het tuinpad van mijn vader-gevoel

Laster kwam er een kerk, de voorganger van de huidige Petrus en Paulus (wat zal daarmee gaan gebeuren?). Er kwam een herberg, een school, een postkantoor. Er verrezen stolpboerderijen en ‘rentenierswoningen’ en het werd een laan met hoge bomen. Het ware gevoel van ‘Langs het tuinpad van mijn vader’.

De Dorpsstraat is nu, zo zegt het rapport, een ‘erfweg met gemengde functies’. De stichting Behoud Bouwkunst Bergen is niet doof en blind voor veranderingen, maar pleit wel heel volhardend voor aandacht.

Rapport

Kijk op sbbb-nh.nl. Daar is ook het rapport wel op te vragen. Hopelijk kan dat breed ter beschikking komen. Het rapport is uitzonderlijk gedetailleerd, met prachtige plaatjes en zal menigeen doen beseffen: progressiviteit kan hunkering naar behoud van schoonheid wel eens ernstig in de weg zitten…

Onderzoek Erfgoed Dorpsstraat

Inleiding

Na de aanleg van het Hof door Antonie Studler van Surck in de zeventiende eeuw is het stedenbouwkundig plan voor de Dorpsstraat rond 1770 de tweede grote ingreep in het dorpsweefsel. Dit plan bestond aanvankelijk uit een 800 m lange kaarsrecht getrokken lijn tussen Hoflaan en Hoopweg, dwars door de bestaande rooilijnen en dorpse wirwar van paden en steegjes. In de negentiende eeuw wordt het plan heel geleidelijk uitgevoerd en wint de straat aan belang. Er worden laanbomen geplant (beuk, eik en linde). Het werd de verbinding met Alkmaar, er kwamen winkels, horeca, bedrijven en vrijstaande woningen (renteniers- en burgermanswoningen), pensions en een nieuwe kerk. De Dorpsstraat werd pragmatisch naar het oosten doorgetrokken tot aan de Oude Bergerweg, het werd het centrum van het dorp.

In onze tijd blijkt het een van de laatst overgebleven authentieke dorpswegen in onze regio.

Er staan 3 gemeentelijke, 2 provinciale en 1 rijksmonument.

Het zijn deze feiten die SBBB heeft doen besluiten tot dit onderzoek. Het is uitgevoerd door vier mensen met verschillende disciplines: stedenbouwkunde, architectuur, architectuurhistorie en algemene en lokale cultuurhistorie.

Bebouwingsstructuur

De Dorpsstraat is de verbinding van de kern Bergen met Oostdorp en wordt onderdeel van de historische hoofdstructuurdragers, die ook nu nog goed herkenbaar zijn. Die kern ligt op de overgang van de hoge zandgronden (haak- en strandwallen) naar de lager gelegen vruchtbare kleigronden. Daar vinden we de Ruïnekerk en daaromheen gegroepeerd een viertal buurtschappen (Oudburg, Zanegeest, Oostdorp en Westdorp) met daartussen de nog steeds aanwezige verbindende Doodwegen.

Het belang van de kern is door de Rijksoverheid in 1990 erkend door de aanwijzing als beschermd dorpsgezicht. Het gebied is kleinschalig en kent verschillende centrumfuncties, winkels, horeca, maatschappelijke voorzieningen en wonen (met name op de verdieping). Belangrijk is het contrast tussen het groene rustpunt van de Ruïnekerk en de levendige buitenring.

Aanpak onderzoek

We hebben vrijwel alle panden die voor 1940 in de Dorpsstraat zijn gebouwd (plus enkele bijzondere panden tussen 1940 en 1970) onderzocht. Wij gebruikten daarbij de waarderingsmethode van de Rijksgebouwendienst en enkele gemeenten, meer specifiek de gemeente Apeldoorn. Zo bereikten we een transparante weging van factoren bij de beoordeling. De criteria daarvoor zijn de volgende:

  1. Cultuurhistorische waarde (bv atelier, pension), sociaal- of economisch-historische betekenis (bv winkelpand, renteniershuis) – ook in de tijd gezien (verhaallijnen);
  2. Architectuurhistorische of kunstwaarde: ontwerp, gebruikte materialen, bouwstijl, de naam van de ontwerper;
  3. Stedenbouwkundige, landschappelijke of ensemblewaarde (de plek, de rol van het object);
  4. Gaafheid en herkenbaarheid: originaliteit, mate van aanpassing;
  5. Zeldzaamheidswaarde, bijzonderheid en uniciteit.

Deze 5 criteria resulteren per pand in verschillende scores: ++ (hoge waarde), + (positieve waarde), 0 (neutrale waarde) en – (negatieve waarde).

Onze eindwaardering is het resultaat van de optelsom van de scores:

  • Hoge totaalwaarde (H): minimaal 2x ++ en 2x +. Dit betekent dat instandhouding als monument (gevelbeeld en hoofdvorm) noodzakelijk is.
  • Positieve totaalwaarde (+): minimaal 3x + en 2x 0. Dit betekent dat instandhouding als beeldbepalend erfgoed (gevelbeeld en hoofdvorm) noodzakelijk is.
  • Neutrale totaalwaarde (N): alle lagere scores.

Ontwikkeling Dorpsstraat

Bij het Regionaal Archief Alkmaar hebben we de bouwdossiers opgevraagd van alle panden aan de Dorpsstraat. Per pand (gebouwd na 1901) beschikken we (voor zover aanwezig) over architect, bouwjaar, bouwtekeningen en wijzigingen. Na de Woningwet van 1901 was een bouwvergunning nodig met tekeningen. Van de oudere panden hebben we soms een foto en latere tekeningen. Deze gegevens laten zien dat de straat in een rustig tempo tot stand kwam.

Cultuurhistorische context

We bespreken de achtergrond van het dorp, de omgeving en ontstaansgeschiedenis van de Dorpsstraat. Waar en hoe is ie ontstaan, hoe begint en eindigt hij, wat waren zijn namen, hoe ziet de straat er uit, wat staat er aan weerszijden. Op de fotootjes van de gebouwen hebben we dank zij de kennis van en bij de Historische Vereniging Bergen waar mogelijk de namen kunnen invullen van de mensen of bedrijven die er gevestigd waren, zodat we een beeld krijgen van de veranderende gebruiksgeschiedenis en dus van het aanzicht van de straat.

Ruimtelijke kenmerken Dorpsstraat

De verbindingen met de buitenwereld, naar Alkmaar, naar Schoorl en de Egmonden, zijn de uitgaande wegen vanuit het centrum. Er ontstaat tweezijdige lintbebouwing, bij de Dorpsstraat in een open bebouwingspatroon met verspringende rooilijn, ruim vrijstaand, maar ook twee of meer woningen onder een kap, meestal een of twee bouwlagen onder een kap (met vijf verschillende daktypen). Het agrarische verleden blijft zichtbaar met 4 stolpboerderijen. Het straatprofiel heeft een breedte van ca. 7,5 m, aan weerszijden staan laanbomen, geen trottoirs (behalve voor de nrs 2 t/m 7). Bij de kerk geeft het kerkplein extra ruimte. De afgelopen decennia zijn veel winkels met grote ramen vervangen door zichtbaar andere functies.

Illustraties, kaarten en foto’s

Van de meeste van de genoemde kenmerken zijn in het rapport kaarten afgebeeld. De dorpsplattegronden met bv bouwjaren, bouwfasering, niet-woonfuncties, daktypen, boerderijen, rentenierswoningen, aangewezen monumenten, de bomenstructuur, maar ook fotobladen van de straatgevels soms met de namen van de gebruikers door de tijd heen.

Beoordeling objecten

Van elk huis tonen we links een fotootje en waar beschikbaar een geveltekening, plattegrond of doorsnede. Rechts daarvan staat de geschreven en daarna de abstracte (++, +, 0) beoordeling aan de hand van de 5 criteria, gevolgd door de eindbeoordeling (H of + of N). De resultaten daarvan geven we vervolgens weer op de overzichtskaart van de hele straat.

Algemene conclusie historisch morfologische analyse

De analyse laat vooral zien dat de Dorpsstraat is ontwikkeld tussen 1900 en 1930 in de periode dat Bergen ontdekt werd door toeristen, bejaarden en kunstenaars. De tramlijn naar Bergen aan Zee in 1905 was daarvoor een belangrijke stimulans.

De Dorpsstraat werd de doorgaande verbinding naar Alkmaar, er ontstond een winkel- en woonstraat met stolpboerderijen met rentenierswoningen en pensions achter rijen laanbomen. Het is één van de laatste authentieke dorpswegen in onze regio en was enige tijd de hoofdverkeersweg naar Alkmaar.

Karakter en inrichting van de Dorpsstraat zijn goed bewaard gebleven.

Eerste conclusie

Wij concluderen dat met de individuele waardering van de panden de straat als geheel ruim voldoende aanleiding is het gemeentebestuur voor te stellen om – in aansluiting van het rijks beschermde dorpsgezicht van de oude kern Bergen – de Dorpsstraat in zijn geheel aan te wijzen als gemeentelijk beschermd dorpsgezicht en dit juridisch te verankeren in het Omgevingsplan.

Daardoor wordt beschermd de kleinschalige bebouwing met kleine korrelgrootte, de bestaande bouwhoogte van één of twee bouwlagen met kap, de variabele afstanden tussen weg en voorgevelrooilijn, de kapvorm en kaprichting, de achterliggende bijgebouwen en aanbouwen, het lint van woningen en de historisch bepaalde gemengde functies van centrum- en buurtwinkels, horeca en bedrijven. En daarin de afwisseling van stolpboerderijen, rentenierswoningen en pensions. Dit alles betekent de waardering van wat gebouwd is, met laanbomen, en lage hagen en hekwerken. De discontinuïteit in de historische bomenstructuur dient wel te worden opgeheven.

Tweede conclusie

Naast het aan te wijzen beschermde dorpsgezicht verdient het aanbeveling de 53 panden die wij beschermenswaardig achten aan te wijzen als gemeentelijk monument dan wel beeldbepalend monument.

 

NB Het rapport zelf (43 MB) is te verkrijgen via een mailtje bij hwhubers@gmail.com